Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Γιά τόν Παύλο

Μήν βάζεις τελεία στόν Θάνατο
στήν γειτονιά μέ τίς θύμησες νά ξενυχτήσεις
πίνοντας Ζωή από τού Άδη τό ποτήρι.
Τό ξεροκόμματο πού σέ τάισε ο χρόνος
μήν τό δαγκώσεις.
Μήν μαγαρίσεις τό σώμα σου, μέ μαχαίρι "πατριώτη".
Χάιδεψε Θεά τό στέρνο του
γουργούρισε τό μέλλον του
στήν αυλή τού Ήλιου πύρωσέ τον.
Ατέλειωτες, μακρές λιαχτίδες
μάνες νά γίνουν στό ταξίδι σου.
Γλυκόλογα χείμαρροι θά ξεπηδούν από τά στήθια μας
νά πνίγουν τά δηλητήρια πεινασμένων πτωματολάγνων.
Καθώς θά χτυπάνε τά τύμπανα τών στίχων σου
σπονδή θά χύνουμε στήν μνήμη σου.
Τήν άγρια δίψα τής Ζωής
μαύρα ανάπηρα κοράκια
μέ μιά κάμα πήγαν νά σού στερήσουν,
τό αίμα σου πηγή τής χειρότερης οδύνης τους...


Καλό Πέρασμα